Sağlayıcıdan bağımsız LLM gözlemlenebilirliği ne anlama gelir?

Sağlayıcıdan bağımsız LLM gözlemlenebilirliği, sağlayıcılar arasında ortak bir telemetri modeli aracılığıyla model çağrılarını, jeton kullanımını, gecikmeyi, hataları, yönlendirme kararlarını, sahipliği ve güvenlikle ilgili olayları ölçme uygulamasıdır. Yalnızca birkaç sağlayıcıyı yan yana gösteren bir gösterge tablosu değildir. Önemli olan iş, her LLM talebinin neyi rapor etmesi gerektiğini, bu alanların nasıl normalleştirilmesi gerektiğini, hangi verilerin saklanmasının güvenli olduğunu ve kuruluşun bu kanıtları maliyet kontrolü, olay müdahalesi ve operasyonel inceleme için nasıl kullanacağını tanımlamaktır.

Bu önemlidir çünkü çoğu şirket sonsuza kadar tek bir modeli çalıştırmaz. Bir ürün ekibi, sohbet için bir sağlayıcıyı, çıkarma için başka bir sağlayıcıyı, sınıflandırma için daha küçük bir modeli, erişim için bir yerleştirme modelini ve olaylar sırasında bir geri dönüş modelini kullanabilir. Finans harcamaların nereye gittiğini bilmek istiyor. Mühendislik, p95 gecikmesini ve sağlayıcı hata oranlarını istiyor. Güvenlik, anahtarın kötüye kullanımını ve hassas verilerin açığa çıkmasını anlamak istiyor. Ürün liderleri, hangi müşterilerin ve iş akışlarının kullanımı artırdığını anlamak ister. Sağlayıcı kontrol paneli, sağlayıcıya özel faturalandırma ve sağlık konusunda yardımcı olabilir, ancak ekipler, uygulamalar, API anahtarları, müşteriler ve rotalar genelinde iş tablosunun tamamını nadiren açıklar.

Kalıcı bir gözlemlenebilirlik programı tarafsız bir sözleşmeyle başlar. Her istek, uygulama iş akışından ağ geçidi veya SDK sarmalayıcı aracılığıyla sağlayıcının yanıtına ve tekrar sahibi olan iş birimine kadar izlenebilir olmalıdır. Sözleşme, operatörlere tesis genelinde çok modelli LLM gözlemlenebilirliğine ilişkin tutarlı bir görünüm sunarken mutabakat için sağlayıcıya özel yeterli ayrıntıyı korumalıdır.

Sağlayıcı kontrol panelleri neden yeterli değil?

Sağlayıcı kontrol panelleri faydalıdır. Hesap düzeyindeki kullanımı, sağlayıcı tarafındaki hataları, gecikme eğilimlerini ve faturalandırma kayıtlarını gösterebilirler. Genellikle sağlayıcının kullanım ve faturalandırma sürümüne en yakın kaynaktırlar. Sorun, dünyayı müşterinin işletim modelinden değil, sağlayıcı hesabından görmeleridir.

Ortak boşluklar hızla ortaya çıkıyor. Bir sağlayıcı toplam jeton tüketimini gösterebilir ancak buna hangi dahili ekibin, müşteri kiracısının, ürün özelliğinin, iş ortağının, ortamın veya API anahtarının neden olduğunu gösteremez. Bir uygulama tarafından kullanılan model takma adı, zaman içinde farklı sağlayıcılara çözümlenebilir ve yönlendirme katmanı çözümlenen modeli ve sağlayıcıyı kaydetmediği sürece olay analizini zorlaştırabilir. Yeniden denemeler ve geri dönüşler, ayrı sağlayıcı çağrıları olarak sayılabilirken kullanıcı deneyimi hâlâ tek bir mantıksal istek olarak görünür. Akış yanıtlarında, toplu sağlayıcı metriklerinde görünmeyen ilk belirteç gecikmesi ve kısmi çıktı hataları bulunabilir.

Sağlayıcıdan bağımsız gözlemlenebilirlik, sağlayıcı verilerini iş bağlamına bağlayarak bu boşluğu doldurur. Uygulamada bu genellikle birleşik bir API katmanının veya ağ geçidinin kullanılması anlamına gelir; çünkü bu, isteği, model takma adını, çözümlenmiş sağlayıcıyı, API anahtarını, organizasyonu, çalışma alanını, rotayı, yanıt meta verilerini ve kullanım alanlarını zaten görür. Çok modelli AI API ağ geçidi kullanan ekipler, iş akışı adı, kiracı, kullanıcı sınıfı veya ortam gibi uygulama bağlamını aktarmaya devam ederken bu katmanı merkezi bir toplama noktası olarak kullanabilir.

Yüksek Lisans gözlemlenebilirliğinin temel katmanları

LLM gözlemlenebilirliği, istek günlüğünden daha kapsamlıdır. Yararlı bir program genellikle beş katmanı kapsar.

Uygulama iş akışı izleri

Uygulama izleri, kullanıcının veya iş sürecinin ne yapmaya çalıştığını açıklar. Bir LLM çağrısını destek önceliklendirmesi, sözleşme incelemesi, kod oluşturma, veri zenginleştirme veya aracı yürütme gibi bir iş akışına bağlarlar. Bu katman olmadan bir model çağrısı teknik olarak görünür ancak operasyonel olarak anlamsız olabilir. İzleme, uygun olduğunda kararlı iş akışı tanımlayıcılarını, ortamı, kiracıyı veya müşteri meta verilerini ve iş akışı tarafından kullanılan aşağı akış sistemlerine bağlantıları içermelidir.

Ağ geçidi ve sağlayıcı kapsamları

Ağ geçidi ve sağlayıcı aralıkları, isteğin AI API yolundan nasıl geçtiğini açıklar. İstenen model takma adını, çözümlenen modeli, sağlayıcıyı, uç noktayı, işlem türünü, yeniden deneme sayısını, geri dönüş durumunu, zaman aşımı durumunu ve nihai sonucu yakalamalıdırlar. Burası LLM API izlemenin, yalıtılmış sağlayıcı grafiklerinin bir koleksiyonu yerine sağlayıcıdan bağımsız hale geldiği yerdir.

Jeton ve maliyet telemetrisi

LLM belirteci kullanımı telemetrisi, modelin ne kadar iş yaptığını ve bu kullanımın maliyetle nasıl eşleştiğini kaydeder. Sağlayıcıların bunları sunduğu giriş, çıkış, önbelleğe alınmış giriş, önbellek yazma, akıl yürütme, çok modlu, araçla ilgili ve faturalandırılmış jeton alanlarını ayırt etmelidir. Sağlayıcılar kredileri, indirimleri, toplu fiyatlandırmayı, önbellek davranışını veya sağlayıcıya özel faturalandırılmış birimleri ortaya çıkardığında fiyat yorumu değişebileceğinden, maliyet telemetrisi tahmini maliyeti, kararlaştırılan veya mutabakata varılan maliyetten ayırmalıdır.

İçerik ve güvenlik telemetrisi

İçerik telemetrisi; istemleri, tamamlamaları, alma belgelerini, araç sonuçlarını, sınıflandırmaları, ret nedenlerini, denetleme sinyallerini ve istem ekleme göstergelerini içerir. Hata ayıklama ve güvenlik incelemesi açısından değerli olabilir ancak bunlar yüksek riskli verilerdir. Ham istemler ve tamamlamalar sırlar, kişisel veriler, özel bağlam, müşteri kayıtları veya düzenlemeye tabi bilgiler içerebilir. Daha güvenli varsayılanlar arasında yalnızca meta veri telemetrisi, bilgi istemi şablonu tanımlayıcıları, karmalar, sınıflandırmalar, redaksiyon durumu, örnekleme, kesme, isteğe bağlı yakalama, sıkı erişim kontrolü ve kısa süreli saklama yer alır.

İşletme ilişkilendirmesi

İş ilişkilendirme, kullanımı bundan sorumlu kişi ve sistemlere bağlar. Yararlı boyutlar arasında organizasyon, çalışma alanı, ekip, uygulama, ortam, müşteri veya kiracı, iş ortağı, API anahtarı, ürün özelliği ve iş yükü sınıfı yer alır. Bu alanlar, AI ağ geçidi kullanım analizlerini finansal inceleme, müşteri raporlama, kapasite planlama ve olay sahipliği açısından faydalı hale getirir.

Önce kanonik bir telemetri modeli tanımlayın

En yaygın hata, telemetri sözleşmesini tanımlamadan önce kontrol panelleriyle başlamaktır. Gösterge tabloları yalnızca onları besleyen alanlar kadar iyidir. Grafikleri seçmeden önce, her LLM isteğinin üretmesi gereken kanonik kaydı tanımlayın.

Pratik bir istek telemetri şeması request_id, trace_id, kuruluş, çalışma alanı, ekip, ortam, uygulama, müşteri veya kiracı, API anahtar kimliği, model takma adı, çözümlenen model, sağlayıcı, uç nokta, işlem, akış işareti, durum, hata sınıfı, gecikme aşamaları, belirteç alanları, tahmini maliyet, sabit maliyet, yeniden deneme ve geri dönüş alanları, politika kararı, düzeltme durumu ve ham sağlayıcı meta verilerini içerir. Her alan, her sağlayıcı veya uç nokta için mevcut olmayacaktır ancak şema, ekiplere bilinenleri haritalamak için istikrarlı bir yer sağlar.

Kanonik, aşırı normalleştirilmiş anlamına gelmez. Sağlayıcıdan bağımsız telemetri, mutabakat için orijinal sağlayıcı kullanım nesnesini veya ilgili ham meta verileri korumalıdır. Bir sağlayıcı prompt_tokens ve completion_tokens'yi bildirirse, başka bir sağlayıcı giriş ve çıkış belirteçlerini bildirirse ve diğeri önbelleğe alınmış veya akıl yürütme belirteçlerini açığa çıkarırsa, platformun, faturalandırma farklılıklarını açıklayan ayrıntıları korurken karşılaştırılabilir alanları normalleştirmesi gerekir. Amaç, hata ayıklama veya fatura incelemesi sırasında önemli olan sağlayıcı davranışını silmeden, sağlayıcılar arası kontrol panellerini karşılaştırılabilir hale getirmektir.

Jeton kullanımı telemetrisi tek bir sayaç değildir

Belirteç telemetrisi dikkatli bir tasarımı hak ediyor çünkü belirteç hesaplaması sağlayıcılar arasında tek tip değil. Bazı API'ler istem, tamamlama ve toplam belirteçleri birbirinden ayırır. Diğerleri giriş ve çıkış jetonlarını rapor ediyor. Bazıları önbelleğe alınmış girişi, önbellek oluşturmayı, akıl yürütme belirteçlerini, görüntü belirteçlerini, ses belirteçlerini veya adayları açığa çıkarır. Akış uç noktaları, yalnızca yanıt tamamlandıktan sonra son kullanımı sağlayabilir. Arıza durumlarında kullanım eksik veya eksik olabilir.

İyi bir kanonik model en azından şu kavramları ayırır: giriş belirteçleri, çıktı belirteçleri, önbelleğe alınmış giriş belirteçleri, önbellek yazma belirteçleri, akıl yürütme belirteçleri, çok modlu belirteçler, araçla ilgili belirteçler, toplam tüketilen belirteçler, faturalandırılmış belirteçler ve eksik kullanım durumu. Faturalanan jetonlar önemlidir çünkü bazı sağlayıcılar hem tüketilen hem de faturalanan sayıları açığa çıkarabilir ve faturalandırma önbellek davranışına, model ailesine, modaliteye, uç noktaya veya fiyatlandırma planına bağlı olabilir.

Bu ayrım, Yüksek Lisans maliyet ve gecikme izlemeyi uygulanabilir kılan şeydir. Harcama artarsa ​​ekiplerin bunun nedeninin daha uzun istemler, daha fazla üretilen çıktı, önbellek eksiklikleri, muhakeme ağırlıklı iş yükleri, yeni görüntü girişleri, yeniden denemeler, geri dönüş trafiği veya daha pahalı bir modele geçiş olup olmadığını bilmesi gerekir. Her şeyi total_tokens'e daraltmak bir prototip için kabul edilebilir ancak operasyonel maliyet yönetimi için yeterli değildir.

Maliyet gözlemlenebilirliği ve ilişkilendirme

Maliyet gözlemlenebilirliğinin iki bölümü vardır: kullanımın yakalanması ve fiyatın yorumlanması. Kullanım alanları istek anında ne olduğunu açıklar. Fiyat yorumu, bu kullanımın finansal açıdan ne anlama geldiğini açıklar. İkisi birbiriyle bağlantılı olmalı ancak karıştırılmamalıdır.

İstek zamanı analizleri için tahmini maliyet genellikle ani artışları tespit etmek, iş yüklerini karşılaştırmak ve bütçe eşikleri hakkında uyarıda bulunmak için yeterlidir. Finans ve müşteri raporlaması için, kararlaştırılan maliyetin sağlayıcı faturaları, müzakere edilen fiyatlandırma, krediler veya bayi şartlarıyla mutabakata varılması gerekebilir. Daha derin LLM API maliyet ilişkilendirmesine ihtiyaç duyan ekipler, sahiplik meta verilerini daha sonra günlüklerden çıkarılacak bir şey olarak değil, gerekli istek verileri olarak ele almalıdır.

Kullanışlı maliyet kontrol panelleri işle ilgili soruları yanıtlar: hangi ekipler en çok harcama yapıyor, hangi müşteriler en fazla kullanımı sağlıyor, hangi API anahtarları anormal, hangi model taşıma işlemleri birim ekonomisini değiştirdi, önbelleğe alma maliyeti nerede düşürüyor ve hangi rotalar kontrolden çıkan kullanıma neden oluyor. Daha geniş bütçe planlaması ve kontrolleri için bu telemetri, eşik uyarıları, kota incelemesi, model politikası değişiklikleri ve periyodik harcama incelemeleri gibi LLM maliyet yönetimi iş akışlarını besleyebilir.

Gecikme ve akış ölçümü

Ortalama gecikme, Yüksek Lisans işlemleri için nadiren yeterlidir. Kullanıcılar ortalamaları değil kuyruk gecikmesini hissederler. Operatörlerin modele, sağlayıcıya, rotaya, ortama ve müşteri sınıfına göre p50, p95 ve p99 gecikmesine ihtiyacı vardır. Ayrıca talebin hangi aşamasının gecikmeye neden olduğunu da bilmeleri gerekir.

Ayrı ağ geçidi işlem süresi, sağlayıcı istek süresi, kuyruk süresi, yeniden deneme gecikmesi, geri dönüş gecikmesi, ilk bayta veya ilk jetona kadar geçen süre, akış süresi, aşağı akış aracı süresi ve toplam uçtan uca iş akışı süresi. Akış için ilk belirteç gecikmesi ve yayın tamamlanma süresi ayrı ayrı izlenmelidir. Bir model hızlı bir şekilde başlayıp bitirmesi uzun zaman alıyorsa duyarlı olabilir. Bunun tersi de doğrudur: İlk jeton geç ulaşırsa kısa bir son yanıt yavaş gelebilir.

Akış aynı zamanda gözlemlenebilirlik açısından uç durumlar da yaratır. Kullanım ancak tamamlandığında gelebilir. Bir istemci, son kullanım alınmadan önce bağlantıyı kesebilir. Sağlayıcı kısmi çıktı döndürebilir ve ardından başarısız olabilir. Bir ağ geçidi, herhangi bir belirteç teslim edilmeden önce yeniden deneyebilir veya kısmi çıktı istemciye ulaştıktan sonra yeniden deneyemeyebilir. Bu durumlar açık olmalıdır, genel bir zaman aşımı veya hata etiketi altında gizlenmemelidir.

Hatalar, yeniden denemeler, geri dönüşler ve yönlendirme

LLM başarısızlıkları eyleme yol açacak şekilde sınıflandırılmalıdır. Yararlı bir hata sınıflandırması, istemci doğrulama hatalarını, kimlik doğrulama hatalarını, kota hatalarını, sağlayıcı hız sınırlarını, sağlayıcının aşırı yüklenmesini, sağlayıcı modeli hatalarını, ağ geçidi zaman aşımlarını, içerik güvenliği retlerini, politika reddini, hatalı biçimlendirilmiş çıktıyı, aşağı yöndeki araç hatalarını ve bilinmeyen sonuçları ayırır. Bu, ekiplerin istemleri değiştirmeye, kotaları ayarlamaya, anahtarları döndürmeye, bir sağlayıcıyla iletişime geçmeye, yönlendirmeyi ayarlamaya veya uygulama kodunu düzeltmeye karar vermesine yardımcı olur.

Yeniden denemeler ve geri dönüşler özel dikkat gerektirir. Kullanıcı açısından bakıldığında bir istek başarılı olabilir. Platform açısından bakıldığında, aynı mantıksal istek üç sağlayıcı çağrısına, ekstra gecikmeye ve ekstra maliyete neden olmuş olabilir. Gözlemlenebilirlik; yeniden deneme sayısını, yeniden deneme nedenini, geri çekilme gecikmesini, geri çekilme girişimini, geri dönme nedenini, seçilen modeli, çözümlenen sağlayıcıyı, devre kesici durumunu ve geri çekilmeden sonra yanıt sözleşmesinin değişip değişmediğini izlemelidir.

Yönlendirme telemetrisi, model taşıma işlemleri sırasında da önemlidir. Bir uygulama bir model takma adı talep ederse gözlemlenebilirlik kaydının hem takma adı hem de çözümlenen sağlayıcı/model kimliğini yakalaması gerekir. Aksi takdirde ekipler taşıma öncesi ve sonrası gecikmeyi, maliyeti, hata oranlarını veya kalite olaylarını güvenilir bir şekilde karşılaştıramaz.

İstemler ve tamamlamalar için gizlilik ve yönetim

İstem ve tamamlama günlükleri sıradan hata ayıklama günlükleri değildir. Müşteri verilerini, sırları, yayınlanmamış ürün bilgilerini, yasal metinleri, sağlık verilerini, kullanıcılar tarafından yapıştırılan kimlik bilgilerini, erişim içeriğini veya dahili sistemlerden araç çıktılarını içerebilirler. Bunları varsayılan olarak günlüğe kaydetmek, kaynak sistemlere uygulanan kontrollerin dışında ikinci bir hassas veri deposu oluşturabilir.

Daha güvenli bir tasarım, istek telemetrisini içerik telemetrisinden ayırır. Model, sağlayıcı, gecikme, belirteç sayıları, durum ve sahip gibi istek telemetrisi genellikle geniş çapta tutulabilir. İçerik telemetrisi, yakalama, düzenleme, erişim, örnekleme, saklama ve silmeye ilişkin açık politikalarla ayrı ayrı yönetilmelidir. Çoğu ekip yalnızca meta veri yakalamayla başlar, ardından onaylı ortamlar, olaylar veya değerlendirme iş akışları için dar katılımlı içerik yakalamaya izin verir.

Ham içeriğe yönelik yaygın alternatifler arasında istem şablonu kimlikleri, bilgi istemi sürüm numaraları, karmalar, içerik uzunluğu, dil, hassasiyet sınıflandırması, alma kaynağı kimlikleri, politika kararları, ret kategorileri ve redaksiyon işaretleri yer alır. Bu alanlar, her istemi ve yanıtı kelimesi kelimesine saklamadan araştırmayı ve trend analizini destekler. İçeriğin tamamı gerekli olduğunda erişim sınırlandırılmalı, denetlenmeli ve zamana bağlı olmalıdır.

OpenTelemetry ve GenAI kuralları

OpenTelemetry, ekiplere aralıklar, metrikler, günlükler, etkinlikler ve anlamsal kurallar için ortak bir kelime dağarcığı sağlar. GenAI kuralları kullanışlıdır çünkü operasyon, model, sağlayıcı ve token kullanımı gibi nitelikler için ortak adlar sağlarlar. Bu, tamamen ayrı bir izleme yığını oluşturmak yerine LLM istek izleme verilerinin mevcut gözlemlenebilirlik sistemlerine gönderilmesini kolaylaştırır.

OpenTelemetry hizalaması iyi bir temeldir ancak tam bir yönetim modeli değildir. Ekiplerin hâlâ sahiplik meta verileri, API anahtar ilişkilendirmesi, müşteri boyutları, gizlilik politikası, elde tutma, maliyet alanları ve sağlayıcıya özel mutabakat hakkında dahili kararlara ihtiyacı var. Ayrıca faturalandırma analizlerinin ağ geçidi günlüklerinde, uygulama izlemelerinde ve sağlayıcı aktarımlarında kopyalanmaması veya iki kez sayılmaması için kullanım ve maliyet kayıtları açısından hangi sistemin yetkili olduğuna karar vermeleri gerekir.

Pratik model, mümkün olan yerlerde OpenTelemetry uyumlu adlar ve izleme yapısı kullanmak, ardından kaydı kuruluşun gerektirdiği iş boyutlarıyla genişletmektir. Bu, telemetriyi taşınabilir tutarken AI API kullanım analizi, ters ibraz, müşteri raporlama ve olay incelemesi için gereken bağlamı korur.

Ajanlı ve araç kullanan sistemler için gözlemlenebilirlik

Temsilci iş yükleri, son yanıt izlemesinden daha fazlasına ihtiyaç duyar. Bir Yüksek Lisans, araçları çağırabildiğinde, erişim sistemlerini sorgulayabildiğinde, belleğe erişebildiğinde, aşağı akış sistemlerine yazabildiğinde veya iş akışı eylemlerini tetikleyebildiğinde, gözlemlenebilirliğin bu ara kararları ve yan etkileri içermesi gerekir.

Ajan telemetrisi en azından araç adını, araç çağrı durumunu, yetkilendirme kararını, giriş ve çıkış sınıflandırmasını, aşağı akış sistemini, yeniden deneme davranışını, geçen süreyi, uygun olduğu yerde maliyeti ve bir yan etkinin oluşup oluşmadığını yakalamalıdır. Alma telemetrisi, ham belgeleri gereksiz yere depolamadan kaynak tanımlayıcıları, belge sınıflarını, parça sayılarını, sıralama meta verilerini ve politika filtrelerini içermelidir. Bellek erişimi, özellikle kullanıcıya özel veya kiracıya özel bellek söz konusu olduğunda izlenebilir olmalıdır.

Bu hem operasyonel hem de güvenlik gereksinimidir. Bir aracı beklenmedik bir bildirim oluşturursa, bir CRM kaydını güncellerse, bir mesaj gönderirse veya bir işlem başlatırsa ekiplerin, eylemin neden gerçekleştiğini, hangi modelin ve bilgi istemi yolunun dahil olduğunu, hangi izinlerin kontrol edildiğini ve hangi verilerin açığa çıktığını yeniden yapılandırmak için yeterli telemetriye ihtiyacı vardır.

İşe yarayan kontrol paneli ve uyarı modelleri

İyi LLM gözlemlenebilirlik kontrol panelleri, gösterişli metrikler değil, kararlar üzerine kuruludur. Liderlik görünümü, toplam kullanımı, ekibe göre maliyeti, müşteri segmentine göre maliyeti, model karışımını ve harcama eğilimini gösterebilir. Mühendislik görünümü p95 gecikmesini, sağlayıcı hata oranını, yeniden deneme oranını, geri dönüş oranını, eksik kullanım alanlarını ve yola göre hatalı biçimlendirilmiş çıktıyı gösterebilir. Bir güvenlik veya yönetim görünümü olağandışı anahtar davranışlarını, istemli günlük kaydı durumunu, politika reddini, araç çağrısı anormalliklerini ve hassas iş akışlarına erişimi gösterebilir.

Uyarılar uygulanabilir olmalıdır. Yararlı uyarılar arasında ani jeton artışları, olağandışı API anahtar davranışı, harcama sınırı eşik yaklaşımı, yükseltilmiş sağlayıcı 429 veya 5xx oranları, yüksek p95 veya p99 gecikmesi, geri dönüş fırtınaları, eksik kullanım verileri, istemci bağlantısının kesilmesinde ani artışlar, tekrarlanan içerik güvenliği retleri ve araç çağrısı anormallikleri yer alır. Normal değişime ilişkin gürültülü uyarılar yorgunluk yaratır; Kaçak harcama veya sağlayıcının bozulmasıyla ilgili eksik uyarılar işletmeyi açığa çıkarıyor.

Kontrol panelleri aynı zamanda inceleme ritüellerini de desteklemelidir. Haftalık maliyet incelemesi, model geçiş incelemesi, olay sonrası otopsiler, müşteri kullanımı incelemesi ve periyodik yapay zeka risk incelemesinin tümü istikrarlı telemetri gerektirir. NIST tarzı yapay zeka risk yönetimi, sürekli izlemeyi, tanımlanmış sorumlulukları, envanteri ve periyodik incelemeyi vurgular. Yüksek Lisans gözlemlenebilirliği bu uygulamalar için kanıt temeli sağlar.

Çok modelli bir ortam için uygulama modeli

Pratik bir uygulama genellikle ağ geçidi enstrümantasyonunu, uygulama bağlamını ve sağlayıcı mutabakatını birleştirir.

Öncelikle telemetri sözleşmesini tanımlayın. Hangi alanların zorunlu, isteğe bağlı, sağlayıcıya özel, hassas, yüksek kardinaliteli veya yalnızca kısa süreliğine saklanacağına karar verin. Üretim çağrıları için sahiplik meta verilerini zorunlu hale getirin.

İkinci olarak, ağ geçidini veya birleştirilmiş API katmanını kullanın. İstek kimliğini, model takma adını, çözümlenen sağlayıcıyı, API anahtar kimliğini, organizasyonu, çalışma alanını, uç noktayı, işlemi, akış işaretini, durumu, hata sınıfını, gecikme aşamalarını, kullanım alanlarını, yeniden denemeleri, geri dönüşleri ve düzeltme durumunu yakalayın. B2B LLM burada önemlidir çünkü birleştirilmiş API erişimi, organizasyon kontrolleri, kullanım analizleri, maliyet yönetimi, API-anahtar yönetimi ve İş Ortağı API özellikleri, çok sağlayıcılı ortamlarda toplama ve ilişkilendirme için merkezi bir nokta sağlayabilir.

Üçüncü olarak, uygulama içeriğini isteğe aktarın. Ağ geçidi her iş boyutunu güvenilir bir şekilde çıkaramaz. Uygulamalar, politikanın izin verdiği ölçüde iş akışı, kiracı, ürün alanı, ortam ve mantıksal kullanıcı sınıfı gibi kararlı meta verileri aktarmalıdır.

Dördüncüsü, ham sağlayıcı ayrıntılarını korurken sağlayıcı kullanımını standart alanlara eşleyin. Bu, kontrol panellerini ve mutabakatı destekler. Eksik veya geç kullanım, sessizce sıfıra dönüştürülmek yerine açıkça temsil edilmelidir.

Beşinci olarak, istek telemetrisini içerik telemetrisinden ayırın. Bilgi istemi ve tamamlama içeriğini yalnızca onaylanmış kurallar altında saklayın. Her kayıtta redaksiyon durumunu ve yakalama politikasını izleyin.

Altıncı olarak, önemli iş soruları etrafında kontrol panelleri ve uyarılar oluşturun: harcama, gecikme, güvenilirlik, sahiplik, temel davranış, sağlayıcı sağlığı ve olayın yeniden yapılandırılması.

Kaçınılması gereken yaygın hatalar

En büyük hata, sağlayıcıdan bağımsız LLM gözlemlenebilirliğini bir telemetri sözleşmesi projesi yerine bir görselleştirme projesi olarak ele almaktır. İstek kayıtları sahiplik, kullanım, yönlendirme ve sağlayıcı alanlarını içermiyorsa kontrol panelleri bunları daha sonra kurtaramaz.

Diğer bir yaygın hata da sağlayıcı faturalandırma toplamlarını tek doğru kaynağı olarak kullanmaktır. Faturalandırma toplamları mali açıdan doğru olabilir ancak harcamaların ekiplere, müşterilere, anahtarlara, ürünlere veya iş yüklerine tahsis edilmesi açısından yine de işe yaramaz. Maliyet tahsisi istek yoluna göre tasarlanmalıdır.

Takımlar ayrıca jetonları tek bir toplam halinde daraltarak görünürlüğü kaybeder. Giriş, çıkış, önbelleğe alınmış, muhakeme, çok modlu ve faturalanmış birimlerin farklı maliyet ve performans sonuçları olabilir. Bunları tek bir sayı olarak ele almak, maliyet değişikliklerinin nedenini gizler.

Varsayılan olarak ham istem ve tamamlama günlüğünün tutulması da başka bir ciddi hatadır. Önlenebilir gizlilik, uyumluluk ve güvenlik açıklarına neden olabilir. Belirli ihtiyaçlar için dikkatle yönetilen içerik yakalama özelliğiyle meta veri öncelikli gözlemlenebilirlik genellikle daha iyi bir varsayılandır.

Son olarak, birçok ekip yeniden denemeleri, geri dönüşleri, akış hatalarını ve araç çağrılarını gereğinden az ölçüyor. Bunlar tam olarak maliyetin, gecikmenin ve riskin çoğalabileceği yerlerdir. Başarılı bir son yanıt, temeldeki istek yolunun verimli, güvenilir veya emniyetli olduğu anlamına gelmez.

Sonuç: gözlemlenebilirliği bir kontrol düzlemi kararı haline getirin

Sağlayıcıdan bağımsız LLM gözlemlenebilirliği, iş ve mühendislik liderlerine modeller ve sağlayıcılar arasında ortak bir işletim görünümü sağlar. Amaç sağlayıcı farklılıklarını gizlemek değildir. Amaç, karşılaştırılabilir olması gereken alanları normalleştirmek, sağlayıcı davranışını açıklayan ayrıntıları korumak ve her isteği, kendisinden sorumlu ekibe, uygulamaya, müşteriye, anahtara ve iş akışına bağlamaktır.

Kalıcı yaklaşım basittir: Kanonik bir telemetri şeması tanımlayın, ağ geçidini ve uygulama katmanlarını araçlandırın, istek meta verilerini hassas içerikten ayırın, jeton ve maliyet alanlarını yeterli hassasiyetle izleyin, gecikmeyi aşamaya göre ölçün, hataları net bir şekilde sınıflandırın ve kararlar etrafında kontrol panelleri oluşturun. Bu temel oluşturulduktan sonra ekipler, AI yığını her değiştiğinde gözlemlenebilirliği yeniden oluşturmadan modelleri değiştirebilir, sağlayıcılar ekleyebilir, yönetişimi uygulayabilir, olayları inceleyebilir ve harcamaları yönetebilir.